Η τηλεόραση καθιερώθηκε να βομβαρδίζει ατέλειωτες ώρες και μερόνυχτα τον κοινωνικό μαζικό άνθρωπο με ό,τι χειρότερο συμβαίνει στον κόσμο· και μόνο παρενθετικά, σχεδόν κατ’ εξαίρεση, μπορεί να παρουσιαστεί κάτι διαφορετικό ή ποιοτικό, συζήτηση, ταινία ή ντοκιμαντέρ. Το ποσοστό αυτών των τελευταίων σε σχέση με την καθημερινή σαβούρα είναι ελάχιστο. Η καθημερινή αυτή σαβούρα έχει και συνεργάτη σπουδαίο: τις διαφημίσεις.
Όπως έχει δείξει η ιστορία, πολλές ατομικές επιλογές, στάσεις ζωής και ανθρώπινες διαθέσεις, οφείλονται σε ενστικτώδεις αντιδράσεις, που δεν εξηγούνται με τον ορθό λόγο. Η ζήλεια είναι μία από αυτές...
"Ω Γλυκύ μου Έαρ" - Εγκώμιο Επιτάφιου Θρήνου της Μεγάλης Παρασκευής. Ένας ύμνος - αριστούργημα που αποδίδει τον πόνο της Παναγίας για την Σταύρωση του Χριστού, καθώς και το Μεγαλείο του Θείου Δράματος. Μια κορυφαία απόδοση από τους Ειρήνη Παπά και Βαγγέλη Παπαθανασίου, που αγγίζει βαθιά τις ψυχές όλων. Καλή Ανάσταση!